W naszych uwagach proponujemy m.in.:

– Wprowadzenie jednej kategorii mieszkań wspomaganych zamiast oddzielnych kategorii mieszkań treningowych i wspomaganych,

– Uwzględnianie mieszkań o charakterze interwencyjnym (nie wpisują się ani w mieszkania treningowe i wspomagane, pomijając co najmniej kilka ważnych grupy odbiorców),

– Uwzględnianie pominiętych grup społecznych, w tym osób w kryzysie bezdomności i zagrożonych bezdomnością, ofiar przemocy, osób potrzebujących całodobowej opieki,

– Uwzględnienie możliwości realizacji mieszkań wspomaganych w metodzie Housing First, czyli Najpierw Mieszkanie,

– Wprowadzenie pojęcia „niezależnego życia” zamiast „samodzielności życiowej”,

– Uelastycznienie zasad dotyczących mieszkań,

– Przyjęcie definicji mieszkań wspomaganych.

Z całością naszego stanowiska można zapoznać się poniżej:

Uwagi do propozycji zmian ustawy o pomocy społecznej 2022

Z projektem przygotowanym przez Ministerstwo można zapoznać się na stronach Rządowego Centrum Legislacji:

https://legislacja.gov.pl/projekt/12366808

Pod apelem podpisało się ponad 160 osób z organizacji społecznych, spółdzielnie socjalnych, przedstawicieli samorządów regionalnych i osób prywatnych.

Na początku zwracamy uwagę, że w Krajowym Planie Odbudowy całkowicie zabrakło wsparcia dla działań przyspieszających proces deinstytucjonalizacji usług społecznych w Polsce. A jednym z kluczowych
warunków powodzenia procesu deinstytucjonalizacji jest rozwój mieszkalnictwa wspomaganego.

W apelu piszmy także:

“Mieszkania wspomagane stanowią realną alternatywę dla pobytu różnych grup osób (m.in. osób
z niepełnosprawnościami, w tym z niepełnosprawnością intelektualną, osób z problemami zdrowia
psychicznego, osób w kryzysie bezdomności) w placówkach całodobowych (np. takich jak domy
pomocy społecznej, noclegownie, schroniska dla osób bezdomnych). Mieszkania te wspierają powrót
tych osób do pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym i w pełni niezależnego życia
(np. osób w kryzysie bezdomności, młodzieży opuszczającej pieczę zastępczą, osób
z niepełnosprawnościami), ale mogą też być mieszkaniami docelowymi dla części osób, które
z różnych przyczyn potrzebują wsparcia w codziennym funkcjonowaniu (np. osób z
niepełnosprawnościami).”

Dalej piszemy m.in. o działaniach niezbędnych do rozwoju tego rodzaju mieszkalnictwa w Polsce (są to: reforma legislacyjna, poprawa dostępu do infrastruktury mieszkaniowej, zapewnienie dostępu do usług społecznych, świadczonych w tych mieszkaniach) oraz które z nich należy uwzględnić w KPO (reforma legislacyjna, poprawa dostępu do infrastruktury mieszkaniowej).

Zwracamy uwagę, że przy wykorzystaniu pustostanów, którymi dysponują gminy oraz wsparciu jego renowacji z KPO i EFS można stworzyć ok. 5 tys. mieszkań wspomaganych o średniej powierzchni 50 m².

W liście proponujemy także zmianę nazwy obszaru dotyczącego efektywności, dostępności i jakości systemu
ochrony zdrowia na „Efektywność, dostępność i jakość systemu ochrony zdrowia i usług społecznych”.

Piszemy też, że reforma związana z mieszkalnictwem wspomaganym i inwestycje w mieszkalnictwo wspomagane są zgodne z polityką Unii Europejskiej, z kierunkami rozwoju wyznaczonymi w dokumentach ONZ. A co najważniejsze są:

“przede wszystkim ważne dla tysięcy obywateli i obywatelek naszego kraju, którzy dziś nie mogą żyć w mieszkaniach i prowadzić niezależnego życia, a także dla osób pracujących w wieloosobowych placówkach całodobowych i ich rodzin”.

Liczymy, że deinstytucjonalziacja w postaci wsparcia dla mieszkalnictwa wspomaganego znajdzie miejsce w KPO.

Pełna treść listu:

Apel_mieszkania wspomagane w KPO

O naszym liście napisała Rzeczpostpolita.